Ludzki projekt Freda Astaire'a: projektor 6/3

Ludzki projekt Freda Astaire’a: projektor 6/3

Fred Astaire pozostaje jedną z najbardziej wpływowych postaci kina, wykonawcą, którego swobodny styl i spontaniczna kreatywność odmieniły filmowy musical. Patrząc przez pryzmat Human Design, jego typ, profil i autorytet oferują fascynującą interpretację tego, dlaczego jego dary wylądowały w taki sposób, w jaki trafiły na ekran.

Typ energii: projektor

W Human Design projektory są przewodnikami, menedżerami i dyrektorami innych energii. W przeciwieństwie do generatorów i generatorów manifestujących, projektory nie są przeznaczone do harowania godzina po godzinie; zostały zaprojektowane tak, aby widzieć systemy, ludzi i możliwości z niezwykłą przejrzystością, a następnie oferować tę wizję światu. Ich aura jest skupiona i absorbująca, a oni rozwijają się, gdy ich spostrzeżenia są naprawdę rozpoznawane i zapraszane.

W przypadku Astaire jakość projektora jest wyraźnie widoczna w zapisach historycznych. Nie generował swojej magii sam w próżni. Był wielokrotnie „zapraszany” w partnerstwa, które zdefiniowały jego dziedzictwo. RKO dało mu szansę w Locie do Rio (1933); producenci i choreografowie przyszli do niego ze względu na to, co zobaczyli; prowadził reżyserów, autorów piosenek, a nawet swoich współpracowników przez ekranową współpracę, która uczyniła go gwiazdą. Sukces projektora, w ujęciu Human Design, to sukces bycia widzianym i wybranym, co pasuje do charakteru człowieka, który stał się ikoną dopiero po przyjęciu go w odpowiednich ramach.

Strategia: Oczekiwanie na zaproszenie

Strategia projektora polega na oczekiwaniu na zaproszenie. Kiedy ta strategia jest przestrzegana, projektory zwykle lądują we właściwych pokojach we właściwym czasie. Jeśli tak nie jest, może wkraść się gorycz, ponieważ ich energia nie została zbudowana, aby naciskać.

Początki kariery filmowej Astaire’a były bardzo wyboiste. Podobno powiedziano mu, że nie nadaje się do filmów, że ma niewłaściwy głos i zbyt zwyczajny wygląd. Z perspektywy projektora te wczesne „nie” czy system filtrował odpowiednie zaproszenia. Kiedy Flying Down to Rio otworzyło mu drzwi, a Top Hat i Swing Time to potwierdziły, jego kariera wydawała się niemal nieunikniona. Praca wydawała się zaproszona, a nie wymuszona.

Władza: Splenic

Splenic Authority to natychmiastowa, intuicyjna wiedza organizmu. To nie jest przemyślane; szepcze, przeczuwa i błyska. Mówi raz, w tej chwili i znika. Śledziona reguluje przeżycie, odporność i spontaniczną świadomość.

Taniec Astaire’a jest niemal podręcznikowym wyrazem inteligencji Splenic. Słynie z tworzenia choreografii w locie, reagowania na kąt kamery, linię dialogu lub rytm muzyki w czasie rzeczywistym. Ta trwająca ułamek sekundy kalibracja, natychmiastowy wybór kroku, pauzy, podniesienia, mniej przypomina próbę, a bardziej cielesną intuicję. Typy ze śledzioną nie są zaprojektowane do planowania każdego ruchu z wyprzedzeniem; ufają teraźniejszości, a spontaniczność Astaire’a na ekranie przypomina uwidocznienie wiedzy Splenic.

Profil: 6/3, Wzór do naśladowania/Męczennik

Profil 6/3 łączy eksperymentalną Linię 3 z ucieleśnioną Linią 6. Linia 3 uczy się metodą prób, błędów i sporadycznych kolizji z rzeczywistością, a Linia 6 obserwuje życie z pewnego rodzaju trzystopniowego łuku, zanim przyjmie rolę mądrego obserwatora.

Astaire spędził dziesięciolecia w wodewilu i na Broadwayu, eksperymentując ze stylem, publicznością i formą, zanim zajął się filmem. Te lata prób, porażek i udoskonalania wyglądają jak klasyczna praca w Linii 3. Następująca po niej faza linii 6, powolne wspinanie się do statusu osoby starszej, ikony naśladowanej przez ludzi, pasuje do drugiego i trzeciego aktu życia 6/3. Nie stał się sensacją z dnia na dzień; był osobą, której proces ostatecznie stał się wzorem do naśladowania dla innych.

Notatka o krzyżu wcielenia

Ponieważ konkretny Krzyż Wcielenia nie jest tutaj wymieniony, motyw krzyża najlepiej wywnioskować z samego Profilu 6/3. Krzyż 6/3 ma tendencję do wplatania osobistego życia pełnego eksperymentów w publiczną rolę przykładu, tworząc łuk, w którym prywatne próby stają się publicznymi lekcjami. W przypadku projektora ten krzyż przeżywa się najpełniej, gdy ciągle napływają zaproszenia, a ciało ciągle się zgadza, a ten opis pasuje do kariery Astaire’a z równym wdziękiem, jak jeden z jego własnych cylindrów.