Ludzki projekt George'a M. Cohana: Manifestor 3/5

George M. Cohan — „Yankee Doodle Dandy” który praktycznie zbudował współczesny amerykański musical — jest tutaj opisany jako Manifestor o profilu 3/5 i autorytecie ego. Czytając te energie przez pryzmat jego kariery publicznej, wyłania się wyraźny wzór: początkujący showman, który uczył się poprzez działanie, stworzył magnetyczny „naprawiacz”; obraz i podążał za swoimi pragnieniami z intensywną siłą woli. Jest to interpretacja oparta na tym, z czego był znany publicznie, a nie twierdzenie dotyczące jego życia prywatnego.

Energia Manifestora

Manifestanci stanowią tylko około 9% populacji. Ich celem jest inicjowanie — rozpoczynanie rzeczy, wyznaczanie nowych kierunków i wprawianie rzeczy w ruch. Mają zamkniętą, odpychającą aurę, która może powodować dystans do innych, i są zbudowani tak, aby być niezależnymi, a nie czekać na zaproszenia lub konsensus.

W karierze Cohana ta energia jest niewątpliwa. Nie prosił o pozwolenie na wymyślenie na nowo rozrywki na Broadwayu — zbudował Cohan & Harris, napisał własny materiał, wyprodukował własne programy i zasadniczo wynalazł zintegrowaną amerykańską komedię muzyczną. Na własnych warunkach przeszedł drogę od dziecięcego wodewilu do najpotężniejszej postaci na Broadwayu, często ścierając się z właścicielami teatrów, Shubertami i innymi wykonawcami. Zamknięty system „nie przeszkadzać” aura Manifestora jest zgodna z jego reputacją osoby władczej, ambitnej i niełatwo powiedzieć, co ma robić.

Strategia: informować

Strategia Manifestora polega na informowaniu — aby przed podjęciem działania poinformować kluczowe osoby o tym, co zamierzają zrobić, zamiast prosić o pozwolenie. To nie jest budowanie konsensusu; to uprzejmość, która toruje drogę potężnym rzeczom, które Manifestor ma tu zapoczątkować.

Legenda Cohana jest pełna tego wzorca. O swoich ruchach ogłaszał światu, czasem dosłownie ze sceny. Jego styl, który stał się hitem, miał już charakter informacyjny — powiedział widzom dokładnie, co oferuje („Pozdrawiam Broadway”, „Jestem Yankee Doodle Dandy”) i przedstawił swoją wizję. Kiedy chciał zmienić przedstawienie, zwolnić gwiazdę lub wystawić patriotyczną rewię w środku I wojny światowej, nie czekał na zgodę.

Autorytet: Ego

Autorytet ego (czasami nazywany Wolą) podejmuje decyzje sercem — poprzez to, czego naprawdę chcesz i co przynosi spełnienie. Chodzi o podążanie za pragnieniami, a nie za logiką czy emocjami.

Cohan żył tam, gdzie wskazywała jego siła woli i pragnienia serca. Słynął z uporu w kwestii swojej pracy, kontraktów i wizji. Odszedł od wygodnych ustaleń, aby dalej pisać i produkować. Słowo „Ego” w imieniu autorytetu pasuje do człowieka, który zbudował cały wizerunek teatralny, osobowość patriotyczną i dorobek w oparciu o czyste osobiste zapędy.

Profil 3/5: Męczennik/Heretyk

3/5 to jeden z najbardziej rozpoznawalnych profili na scenie. Linia 3 uczy się metodą prób i błędów – życie to seria eksperymentów, a błędy są częścią programu nauczania. Linia 5 to Heretyk: na zewnątrz godny zaufania i skupiony, ale wewnętrznie niekonwencjonalny, wykazujący się spokojną kompetencją podczas prowadzenia prywatnego procesu, który w niczym nie przypomina tego, co zakładają inni. Razem tworzą osobę, która eksperymentuje publicznie, przyjmuje za to ciosy, a mimo to zyskuje swego rodzaju ikoniczne, nietykalne zaufanie.

Cohan pasuje do tego niemal aż za dobrze. Próbował wszelkich form popularnej rozrywki – wodewilu, komedii muzycznej, prostych sztuk teatralnych, filmów, wieców patriotycznych – w niektórych poniósł porażkę, w innych zwyciężył. Publiczność ufała mu nawet wtedy, gdy jego projekty poniosły porażkę, ponieważ 5-liniowa aura niezawodności utrzymała się. To on był Heretykiem, który przepisał zasady panujące na Broadwayu i uszło mu to na sucho, częściowo dlatego, że kreowany przez Heretyka obraz solidności jest tak przekonujący. Linia 3 spowodowała chęć upadku na twarz w miejscach publicznych, linia 5 sprawiła, że ​​ludzie nadal pojawiali się następnego wieczoru.

3/5 ma także tendencję do cyklicznego pojawiania się i znikania z centrum uwagi, co odzwierciedla karierę Cohana: ogromne wzrosty produkcji, po których następują spokojniejsze okresy, a następnie nagłe powroty. Był Manifestorem o profilu urodzonego eksperymentatora, który akurat przeprowadzał swoje eksperymenty na największej scenie w Ameryce i któremu publiczność wybaczyła bałagan, ponieważ energia była bez wątpienia podobna do jego własnej.