Ludzki projekt Kona Ichikawy: projektor 5/1

Kon Ichikawa pozostawił po sobie jedno z najbardziej charakterystycznych dzieł kina japońskiego, od antywojennego humanizmu Harfy birmańskiej po malarską ironię Zemsty aktora. Lektura Human Design daje ramy temu, jak jego energetyczny makijaż mógł ukształtować jego podejście do kręcenia filmów. To interpretacja przez pryzmat HD, a nie twierdzenie na temat jego życia wewnętrznego.

Typ energii: projektor

Projektory stanowią mniej więcej jedną piątą populacji i nie są przeznaczone do inicjowania ani wykonywania pracy w taki sam sposób, jak robią to generatory. Ich rolą jest widzieć, rozumieć i kierować. Kiedy Projektory zostaną rozpoznane i zaproszone, mogą stać się niezwykle skutecznymi zarządcami energii; kiedy napierają bez rozpoznania, często spotykają się z goryczą.

W karierze Ichikawy może to przełożyć się na głęboką, powtarzającą się współpracę, a nie na rozproszoną, płodną twórczość. Wielokrotnie współpracował z tym samym scenarzystą, swoją żoną Natto Wadą i wieloma tymi samymi aktorami, co sugeruje wzór Projektora polegający na zaproszeniu do pracy, a następnie pełnym zaangażowaniu, gdy zostanie rozpoznany. Fakt, że płynnie poruszał się pomiędzy adaptacją literacką (Siostry Makioka, Dziesięć ciemnych kobiet) a projektami konceptualnymi (Olimpiada w Tokio, Pożary na równinie) wskazuje na reżysera, który czekał na zaproszenie do opowieści, a następnie przekształcał je na swój własny obraz.

Strategia: poczekaj na zaproszenie

Strategia projektora jest prosta w koncepcji i wymagająca w praktyce: poczekaj na zaproszenie. Obejmuje to zaproszenia do pracy, relacje i kierunek twórczy. Dla filmowca może to oznaczać zgodę na oferowane projekty, a następnie ciche przekierowanie ich. Filmy Ichikawy z połowy kariery często noszą znamiona reżysera, który przyjął zlecenie, a następnie podważył jego oczekiwania, wykorzystując materiał gatunkowy i przekształcając go w coś bardziej dziwnego i osobistego, niż zamierzało źródło.

Władza: Umysłowa

Autorytet mentalny to jeden z „nieautorytetów wewnętrznych”; typy. Nie ma spójnej wiedzy ani fali emocjonalnej, na której można by się oprzeć. Zamiast tego jasność przychodzi poprzez przetwarzanie mentalne: omawianie różnych spraw, pisanie, podejmowanie decyzji i ostatecznie usłyszenie własnego głosu pojawiającego się w myśleniu. Tradycyjna rada brzmi: porozmawiaj o tym z zaufanymi osobami i nigdy nie decyduj w tej chwili.

Dla reżysera Władza Mentalna może objawiać się niezwykle długim procesem rozwojowym. Adaptacje Soseki, Tanizaki i Kafu Ichikawy znane są z wierności nastrojom, nawet jeśli różnią się strukturą, co sugeruje, że reżyser zastanawiał się nad każdą adaptacją z biegiem czasu, a nie pod wpływem pierwszego impulsu. Jego filmy dokumentalne i eseje, często zbudowane wokół pomysłu omawianego ze współpracownikami przed zdjęciami, również pasują do tego obrazu. Linie profili i środki dopełniłyby obraz jeszcze bardziej, ale nawet na tym poziomie wykresu Ichikawa postrzega jako reżysera, którego siła polega na oczekiwaniu, rozpoznaniu właściwego zaproszenia i umożliwieniu dziełu wyjaśnienia się za pomocą myśli, a nie siły.

Czytanie wykresu w ten sposób nigdy nie dowie się niczego o osobie, która nie może już odpowiedzieć. Może jedynie zaoferować słownictwo odpowiadające wzorom już widocznym w pracy, a w przypadku Ichikawy słownictwo to pasuje niezwykle dobrze.