Ludzki projekt Naomi Kawase: Projektor 6/2

Typ energii: projektor

Jako projektor, Naomi Kawase należy do osób nieenergetycznych, których darem jest widzenie, kierowanie i kierowanie energią innych. Projektory stanowią mniej więcej jedną na pięć osób, a ich aura jest skupiona i absorbująca, a nie generowana. W jej filmach może to objawiać się cechą często opisaną przez krytyków i widzów: spokojne, głęboko uważne spojrzenie, które zdaje się zapraszać widza w przestrzeń kontemplacyjną, zamiast popychać historię do przodu. Projektory nie są przeznaczone do samodzielnego wykonywania pracy, ale do rozpoznawania, w jaki sposób inni mogą być najbardziej skuteczni – to odpowiednia orientacja dla reżyserki, której filmy tak często z niezwykłą cierpliwością ukazują wewnętrzne życie swoich bohaterów.

Strategia: poczekaj na zaproszenie

Strategia projektora polega na oczekiwaniu na zaproszenie, aby zostać rozpoznanym i wezwanym w sytuacjach, w których jego dary mogą się przydać. To nie jest bierność; jest to wola oczekiwania na właściwe uznanie niż inicjowanie. W karierze Kawase może to znaleźć odzwierciedlenie w sposobie, w jaki jej prace zwykle otrzymywały zaproszenia w sposób organiczny – od wczesnego odkrycia na międzynarodowych festiwalach po Złotą Kamerę za „Suzaku”; na Grand Prix w Cannes za „Las żałoby”; został wybrany na reżysera oficjalnego filmu dokumentalnego ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 2020 roku. Zamiast agresywnie zabiegać o sukces komercyjny głównego nurtu, jej kariera wydaje się rozwijać dzięki uznaniu jej charakterystycznej wizji.

Władza: Umysłowa

Władza Kawase jest mentalna, co jest powszechne wśród projektorów. W przypadku Autorytetu Umysłowego nie ma spójnego somatycznego „tak”. lub „nie” w tej chwili; klarowność wyłania się poprzez dialog, dźwięk i upływ czasu. Osobom posiadającym tę władzę zaleca się przedyskutowanie różnych spraw, przespanie się z ważnymi decyzjami i słuchanie, jak ich własny głos odpowiada na zadawane im pytania.

W jej twórczości może to oznaczać celowe, filozoficzne tempo jej filmów. Powtarzające się medytacje nad pamięcią, stratą, naturą i ciałem w takich pracach jak „List z żółtej linii tlenku węgla”; „Las żałoby”, i „Prawdziwe matki” sugerują proces tworzenia filmu, który trawi rzeczywistość poprzez myślenie, refleksję i cierpliwą obserwację, a nie poprzez impulsywne działanie.

Profil 6/2: Wzór do naśladowania / Pustelnik

Profil 6/2 to jedna z bardziej warstwowych konfiguracji, czasami nazywana „wzorem do naśladowania/pustelnikiem”. Linia 2 przynosi wrodzony, często niewypowiedziany talent i głęboką potrzebę okresów wycofania i samotności. Linia 6 żyje w trzech fazach życia: eksperymentalna pierwsza trzecia, „wycofanie się”; lub „obiekt” faza w drugiej trzeciej, w której osoba jest obserwowana i testowana przez życie, oraz trzecia faza ucieleśnionej mądrości, w której dana osoba staje się prawdziwym wzorem do naśladowania dla innych.

Dla Kawase linia Pustelniczka może przejawiać się w jej głęboko osobistej, często samotnej praktyce dokumentalnej – często filmuje własną rodzinę, własny smutek i własne ciało w intymnych miejscach. Sześcioliniowy charakter bycia „obiektem uwagi” może znaleźć odzwierciedlenie w autobiograficznym świetle większości jej prac, w których jej własna obecność staje się punktem widzenia kamery. W miarę jak uznany międzynarodowy głos staje się częścią rejestru publicznego, nadal ją kształtuje. Jej droga sugeruje twórcę filmowego kierującego się nie siłą, a uznaniem: czekaniem, refleksją, obserwacją i oferowaniem perspektywy, którą inni mogą naprawdę wykorzystać. W przypadku Kawase darem projektora nie jest po prostu wyraźne widzenie; to cierpliwość, dzięki której ta wizja spotkała się z właściwymi ludźmi we właściwym czasie.