Ludzki projekt Niny Simone: Projektor 6/2

Nina Simone pozostaje jednym z najbardziej zapadających w pamięć i bezkompromisowych głosów w muzyce amerykańskiej – klasycznie wykształconą pianistką, która została Najwyższą Kapłanką pieśni protestacyjnej, performerką, która jednym zdaniem potrafiła poruszyć publiczność od łez do wściekłości. Czytając ją przez pryzmat Human Design, Projektor 6/2 z autorytetem Splenic rzuca światło na wiele z tego, co wiemy o jej życiu publicznym.

Typ energii: projektor

Projektory są przewodnikami i dyrektorami systemu projektowego. Nie są zbudowane do nieustannej „pracy do upadłego”. tempo generatorów. Ich darem jest wyraźne widzenie innych ludzi – szczególnie ich energii – i oferowanie ukierunkowanych wskazówek, smaku i kierunku. Projektory rozkwitają, gdy są rozpoznawane i zapraszane; wypalają się, gdy wpychają się w przestrzenie, w których nie ma dla nich miejsca.

W łuku Simone podpis projektora jest niewątpliwy. Nie chciała być artystką popową – chciała być pianistką klasyczną i zwróciła się w stronę jazzu i bluesa tylko dlatego, że drzwi oranżerii zamknęły się jej przed nosem. Jej wczesne nagrania powoli zdobywały szeroką publiczność, a uznanie pojawiało się falami, a nie pojedynczym przełomem. Motyw projektora „poczekaj na zaproszenie” pojawia się tutaj jako odmowa pogoni za sławą na warunkach, które nie pasują. Jej muzyka stawiała własne warunki i ostatecznie świat ją tam spotkał.

Strategia i autorytet: Poczekaj na zaproszenie; Władze Śledziony

Strategia projektora polega na czekaniu na zaproszenie, a autorytet firmy Splenic dodaje do tego oczekiwania intuicyjną, natychmiastową jakość. Śledziona to najstarsza świadomość w ciele – siedlisko instynktu, przetrwania i „tak” na poziomie jelit. lub „nie” przychodzi to błyskawicznie, a nie poprzez rozumowanie.

To ten rodzaj autorytetu, który często rodzi artystów, którzy czują rzeczy w ciele, zanim będą mogli wyrazić je słowami. Muzyczne wybory Simone – jej tempo, covery, cisza, jaką zostawiała wokół frazy – sugerują, że ktoś działa w oparciu o głęboką inteligencję somatyczną. Znajomy opis jej śpiewu „jakby każde słowo coś znaczyło”; odzwierciedla śledzionową precyzję: odmowę marnowania notatki, instynktowne przeczucie tego, co może otrzymać publiczność. Władze śledziony również wiedzą, kiedy się wycofać. Lata odosobnienia Simone – jej przeprowadzki na Barbados, Liberię i Francję, jej długie milczenie – można odczytać przez ten pryzmat: śledziona jest na tyle mądra, że opuszcza środowiska, które przestały być zdrowe.

Profil: 6/2 — Wzór do naśladowania / Pustelnik

Profil 6/2 to studium kontrastów. Linia 6 jest wzorem do naśladowania, ale nie zaczyna się na balkonie – zaczyna się na podłodze, w samym środku rzeczy i stopniowo wspina się w stronę obiektywizmu i autorytetu. Około trzydziestu linia 6 zwykle wchodzi w fazę „wycofania”. cofamy się, aby dokonać ponownej oceny.

Dwie linie to Pustelnik, naturalny talent, który nie musi się reklamować. Nazywa się to raczej niż autopromocją i niesie ze sobą cichą, niewykazującą samowystarczalność. Razem 6/2 to osoba, której dar jest rozpoznawany po zaproszeniu i która ma długą historię stawania się często ograniczaną przez ciężko zdobytą mądrość.

W przypadku Simone pasuje to niezwykle dobrze. Nigdy nie była oczywistą osobowością showbiznesu; była prywatna, wymagająca i głęboko niechętna do zapewniania pocieszenia, którego nie czuła. „Wycofanie się” Faza zbiega się z jej wycofaniem się w średnim wieku z amerykańskiego przemysłu muzycznego. Dwuwierszowa cecha Pustelniczki przejawia się w jej nacisku na samotność, samotną praktykę i przestrzeganie własnych godzin.

Krzyż Wcielenia

Nie określono tutaj jej pełnego Krzyża Wcielenia, więc głębsze motywy jej projektu na poziomie celu pozostają kwestią otwartą w tej lekturze. Można powiedzieć, że w połączeniu z typem projektora, profilem 6/2 i autorytetem Splenic wydaje się być stworzona do uznania, które przychodzi w swoim czasie, kieruje się intuicją starszą niż strategia i kształtuje się na podstawie powolnego przykładu tego, co oznacza odrzucenie kompromisu.

To interpretacja oparta na HD, oparta na publicznie znanych aspektach jej życia, a nie twierdzenie na temat jej wewnętrznych doświadczeń.