Ludzki projekt Richarda Wagnera: Manifestor 3/5

Ludzki projekt Richarda Wagnera: Manifestor 3/5

Typ Manifestora: Kompozytor jako Inicjator

W Human Design Manifestor reprezentuje około 9% populacji i jest zbudowany tak, aby inicjować, a nie odpowiadać. Manifestanci niosą ze sobą zamkniętą, odpychającą aurę, która wypycha na zewnątrz świat, a ich strategia polega na informowaniu tych, na których będzie to miało wpływ, zanim podejmą działania. Nie są zaprojektowane tak, aby czekać na pozwolenie, zaproszenia czy konsensus.

Dla Wagnera ten rodzaj energii jest uderzający. Nie kontynuował tradycji operowych przekazanych mu w XIX-wiecznych Niemczech — skutecznie wymyślił koncepcję Gesamtkunstwerk, „dzieła sztuki totalnej”; zmuszając dramat, muzykę, inscenizację i mit do jednej zintegrowanej formy. Czteroczęściowy cykl Pierścień nie był adaptacją istniejącego modelu; było to zapoczątkowanie nowego. Wagner był także inicjatorem Festiwalu w Bayreuth, świątyni wybudowanej specjalnie według jego własnej wizji. Pasuje to do daru Manifestora polegającego na tworzeniu samodzielnych światów i oczekiwaniu, że świat wkroczy na warunkach twórcy.

Jego strategia — informowanie — również jest istotna. Wagner słynął z głośnego wypowiadania się na temat swoich projektów, estetyki, polityki i wrogów. Nie pracował w milczeniu i nie przepraszał za zamieszanie, które spowodował. Cokolwiek o nim myślisz, informacyjna energia jest wyraźnie widoczna w jego listach, esejach i kampaniach publicznych.

Autorytet ego: podążanie za wolą serca

Władza Ego, czasami nazywana Władzą Przejawionego Ego, jest ośrodkiem decyzyjnym powierzonym Manifestorom. Zadaje jedno pytanie — „Czego chce moje ego?” — i wskazuje na wybory, które zadowalają serce i siłę woli. „ego” tutaj odnosi się do Centrum Serca, motoru jaźni i wartości.

To autorytet osoby, której zadaniem jest działanie w zgodzie z osobistymi pragnieniami i samorealizacją. Życie Wagnera przypomina podręcznikowe studium Autorytetu Ego: człowieka, który całym sercem wierzył we własny geniusz i z niezwykłą wytrwałością realizował pragnienia swego serca – niezależnie od tego, czy oznaczało to pozyskanie życzliwych mecenasów, powrót do Tribschen, aby komponować, czy też uruchomienie własnego teatru festiwalowego w małym bawarskim miasteczku. Jego wybory konsekwentnie odzwierciedlają osobę zmierzającą w stronę tego, co spełniło wizję jego serca, a nie osobę oczekującą na aprobatę z zewnątrz.

Profil 3/5: Świadek herezji

Profil 3/5, często nazywany „Świadkiem Herezji”; łączy w sobie uczenie się oparte na ciele metodą prób i błędów trzeciej linii z falistą, projekcyjną aurą piątej linii.

Linia 3 uczy się poprzez działanie, wpadanie na ściany i eksperymentowanie w świecie materialnym. Kariera Wagnera była pełna nieudanych oper, nieudanych premier, wygnania i miażdżących długów – składającego się z trzech linii procesu próby, porażki i ostatecznego mistrzostwa. Podobno twierdził, że prawdziwym kompozytorem został dopiero Tristan i Izolda, który znajdował się na późnym etapie jego rozwoju. To powolne, ucieleśnione dojrzewanie jest charakterystyczne dla trzeciej linii.

Linia 5 oznacza „heretyk” energia — osoba rozwiązująca problemy, która generuje pole magnetyczne o kształcie fali i oferuje niekonwencjonalne rozwiązania. Wagner zaproponował niezwykłą odpowiedź na dostrzegany problem kulturowy: opera stała się pustą rozrywką, a dusza mitologii germańskiej mogła odrodzić się poprzez dramat muzyczny. Piąta linia często przyciąga zarówno oddanych zwolenników, jak i zaciekły sprzeciw. Niewiele postaci w historii muzyki zainspirowało obu tak całkowicie, jak Wagner.

Krzyż Wcielenia

Nie podano tutaj konkretnego Krzyża Wcielenia, więc jakiekolwiek konkretne odczytanie byłoby spekulatywne. Jednakże w przypadku Manifestora 3/5 można oczekiwać, że Krzyż sformalizuje rolę, jaką ma odegrać w szerszej zbiorowej historii – spójnej z inicjacją, projekcją i przekazywaniem mądrości opartej na doświadczeniu. Życie Wagnera dobrze pasuje do tego szablonu: inicjatora, którego eksperymentalna, poddana próbom ciała podróż stała się dziełem, które nadal prowokuje, dzieli i poucza ponad 140 lat po jego śmierci.