Ludzki projekt Samuela Coleridge'a-Taylora: generator manifestacji 2/4

Ludzki projekt Samuela Coleridge’a-Taylora: generator manifestacji 2/4

Wykres Samuela Coleridge’a-Taylora sugeruje budowniczego, który nigdy nie był zadowolony z jednego pasa. Jako Generator Manifestujący, jego projekt niesie sakralny silnik Generatora, inicjującą iskrę Manifestatora i wrodzoną cechę wielonamiętności. Ten typ jest stworzony do poznawania świata, zbierania tego, co wywołuje reakcję, a następnie poruszania się z pewnością siebie, która czasami może przewyższyć innych.

Strategia: reagować i informować

Strategia MG składa się z dwóch części. Po pierwsze, raczej odpowiadać niż inicjować: życie przynosi możliwości, ludzie przynoszą zaproszenia, a ciało wydaje „aha”; lub „aha”. Historię Coleridge’a-Taylora czyta się niemal jak przykład z podręcznika. Nie zabiegał agresywnie o przyjęcie do Royal College of Music, na Festiwal Trzech Chórów ani o słynne tournée po Ameryce — drzwi otworzyły się przed nim dzięki spotkaniom, rekomendacjom i uznaniu mecenasów, którzy dostrzegli coś w jego twórczości. Druga część, informacyjna, pasuje do dyrygenta na podium: MG ma działać, a potem mówić innym, co robi, aby nikt nie był zaskoczony tym ruchem.

Autorytet: emocjonalny

Autorytet emocjonalny wskazuje na splot słoneczny oparty na falach. Decyzje i twórczość wydają się być najwyraźniejsze nie w wzlotach i upadkach, ale gdzieś w środku cyklu emocjonalnego. Dla kompozytora, którego twórczość często określa się jako bujną, głęboko odczuwalną, a czasem melancholijną – od Pieśni Hiawathy po Suitę afrykańską – fala emocji dobrze pasuje do obrazu biograficznego. Fale te mogą być kosztowne, jeśli działają na nie w szczycie lub w dolinie, ale jednocześnie zasilają muzykę, która przedkłada uczucie nad dystans.

Profil: Pustelnik-oportunista (2/4

Profil 2/4 jest czasami nazywany „pustelnikiem społecznym”; i ląduje niezręcznie w życiu muzyka publicznego. Druga linia potrzebuje samotności, refleksji i wolności, aby zostać wezwana do wyższego celu bez mikrozarządzania. Czwarta linia rozwija się dzięki sieciom kontaktów, przyjaźniom i przypadkowym możliwościom, które pojawiają się dzięki ciepłemu połączeniu. Coleridge-Taylor podobno najlepiej radził sobie na studiach, ale jego kariera opierała się na związkach: wspieraniu Elgara, zaproszeniu od Towarzystwa Haendla i Haydna oraz pomoście, który zbudował pomiędzy londyńskimi i czarnoskórymi muzykami amerykańskimi. 2/4 potrzebuje obu – cichego wewnętrznego sanktuarium i zewnętrznej sieci – a życie publiczne zwykle wymaga od tego ostatniego więcej, niż woli strona pustelnicza.

Krzyż Wcielenia

Ponieważ Krzyż Wcielenia nie jest tutaj określony, motyw profilu sam w sobie jest najjaśniejszym obiektywem. Rodzina 2/4 cross często niesie ze sobą motyw „naturalnego talentu, który musi zostać dostrzeżony przez właściwą osobę we właściwym czasie”. W przypadku Coleridge-Taylor ten schemat jest widoczny: dziecko, którego talenty zostały wcześnie zauważone, młody mężczyzna, którego praca została przeniesiona do pomieszczeń, do których nie wdarł się na siłę, oraz dorosły, którego wpływ wzrósł dzięki znajomym, których znał, a nie dzięki zebranym referencjom.

Czytajcie razem, wykres opisuje spokojnego, bogatego emocjonalnie kompozytora, którego twórczość ożyła w przestrzeni pomiędzy – ani samotny geniusz na poddaszu, ani wytworna postać towarzyska, ale ktoś, kogo wewnętrzny ogień rzucił się na świat poprzez ludzi, którzy go usłyszeli i odpowiedzieli.